Anda menyerahkan kad dan PIN. Bolehkah bank turut menanggung liabiliti?

PERKEMBANGAN KES

Ng Choon Luk (Deceased) v. CIMB Bank Bhd [2026] 6 CLJ 479

Mahkamah Tinggi, Johor Bahru — 3 Mac 2026

Mendedahkan PIN dan menyerahkan kad debit boleh menyebabkan wang simpanan anda terdedah kepada penipuan. Namun, jika pengeluaran luar biasa berterusan selama beberapa hari, adakah kesilapan pelanggan semestinya melepaskan bank daripada segala tanggungjawab?

Dalam kes ini, Mahkamah Tinggi mendapati kedua-dua pihak bersalah dan mengurangkan pampasan bagi mengambil kira kecuaian pelanggan sendiri.

FAKTA RINGKAS

Seorang pelanggan berusia 85 tahun diperdaya oleh penipu yang menyamar sebagai pegawai polis. Beliau mendedahkan PIN dan menyerahkan kad debitnya.

Antara 24 Jun dan 7 Julai 2022, pengeluaran dan pindahan wang tanpa kebenaran menyebabkan kehilangan RM529,774.79 daripada akaunnya. Transaksi ini berterusan selama 14 hari dan amat berbeza daripada corak urus niaga biasanya sepanjang hubungan dengan bank selama kira-kira 30 tahun.

Harta pusakanya, melalui pentadbir, menyaman bank. Antara alasan yang dikemukakan oleh bank ialah pelanggan sendiri telah mendedahkan PIN dan menyerahkan kad tersebut.

KEPUTUSAN

Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa bank bertanggungan atas kecuaian dan pelanggaran kewajipan kontraknya, tetapi menolak tuntutan berasingan berasaskan kewajipan fidusiari. Antara dapatan mahkamah ialah:

1. Corak transaksi adalah penting. Pengeluaran berulang dalam jumlah besar amat menyimpang daripada profil urus niaga pelanggan. Bank mempunyai keupayaan mengesan penipuan dan kuasa kontrak untuk mengenakan sekatan ke atas akaun, tetapi tidak menghubungi pelanggan atau mengambil tindakan sepanjang tempoh 14 hari itu.

2. Kesilapan pelanggan tidak menafikan kegagalan bank yang berlaku kemudian. Tindakan memberikan akses kepada penipu menyebabkan pelanggan pada awalnya terdedah kepada kerugian. Namun, kegagalan bank bertindak apabila corak luar biasa itu berterusan turut menyumbang kepada kerugian lanjut yang boleh dicegah melalui tindakan tepat pada masanya.

3. Pelanggan tidak sendiri mengarahkan pindahan wang yang dipertikaikan. Mahkamah membezakan keadaan apabila pelanggan sendiri mengarahkan bank membuat bayaran setelah diperdaya. Dalam kes ini, penipu sendiri menggunakan kad dan PIN tersebut. Perbezaan fakta ini penting dalam penilaian mahkamah terhadap kewajipan bank.

4. Kecuaian pelanggan sendiri mengurangkan jumlah yang boleh diperoleh. Dengan menerapkan prinsip kecuaian sertaan di bawah seksyen 12(1) Akta Undang-Undang Sivil 1956, mahkamah membahagikan tanggungjawab sebanyak 40% kepada pelanggan dan 60% kepada bank. Harta pusaka diberikan RM317,864.87 daripada kerugian yang dibuktikan berjumlah RM529,774.79. Tuntutan tambahan bagi ganti rugi am ditolak kerana tiada bukti sokongan.

LANGKAH SETERUSNYA

Bagi mangsa penipuan, penyerahan kad atau PIN merupakan faktor serius dalam menilai tanggungjawab, tetapi tidak semestinya menjawab semua persoalan tentang tindakan bank. Corak transaksi, tempoh penipuan, tanda amaran yang tersedia dan keupayaan bank untuk campur tangan mungkin relevan.

Laporkan penipuan dengan segera dan simpan penyata akaun, komunikasi dengan penipu, laporan polis serta rekod masa bank dimaklumkan. Penyata terdahulu mungkin sangat berguna untuk menunjukkan bagaimana transaksi yang dipertikaikan berbeza daripada aktiviti biasa.

Bagi bank, keputusan ini menekankan kepentingan bertindak terhadap corak transaksi luar biasa, khususnya apabila bukti menunjukkan bahawa terdapat peluang yang berpanjangan untuk campur tangan.

Ini ialah keputusan Mahkamah Tinggi berdasarkan fakta khusus kes tersebut. Keputusan ini tidak menetapkan bahawa bank mesti membayar balik kerugian setiap mangsa penipuan, atau bahawa hasil yang sama terpakai apabila pelanggan sendiri membenarkan bayaran dibuat.

Kongsi artikel ini