Bolehkah pemiutang mempertanggungjawabkan syarikat induk apabila subsidiarinya tidak mampu membayar?

Anda memperoleh penghakiman terhadap sebuah syarikat, tetapi syarikat itu tidak mampu membayar. Akaunnya menunjukkan bahawa syarikat induk berhutang kepadanya, dan jumlah itu kemudiannya dihapus kira. Bolehkah anda menghendaki syarikat induk menjelaskan hutang penghakiman anda?

Anda memerlukan asas undang-undang bagi liabiliti syarikat induk itu sendiri. Penghakiman terhadap subsidiari yang tidak dibayar tidak dengan sendirinya membuktikan asas tersebut.

Dalam Universal Health Care (R&D) Sdn Bhd v Ramli Md Saleh & Ors [2026] 6 MLRA 258, Mahkamah Persekutuan menolak rayuan pemiutang yang mahu mempertanggungjawabkan bekas syarikat induk subsidiari atas perdagangan fraud dan konspirasi untuk menipu. Keputusan bertarikh 29 Julai 2026 itu bergantung pada transaksi yang mendasari tuntutan dan kegagalan membuktikan ketidakjujuran.

Apakah yang berlaku?

Universal Health Care telah menandatangani perjanjian penyewaan dengan Pandan Indah Medical Management Sdn Bhd, dikenali sebagai PIMM, untuk mengendalikan hospital. Pertikaian selepas penamatan penyewaan membawa kepada penghakiman persetujuan pada 2009. Ganti rugi kemudiannya ditaksir, tetapi hutang penghakiman tidak dibayar. PIMM digulung pada 2014.

Pemiutang kemudian mengambil tindakan terhadap bekas pengarah PIMM dan Talam Transform Berhad, yang pernah menjadi syarikat induk PIMM. Pada peringkat Mahkamah Persekutuan, rayuan diteruskan terhadap Talam sahaja.

Pemiutang mendakwa bahawa suatu pelaksanaan penyerahan hak, hapus kira dan penepian baki antara syarikat telah mengeluarkan aset yang boleh digunakan PIMM untuk membayar hutang penghakimannya. Pemiutang bergantung pada perdagangan fraud di bawah seksyen 304 Akta Syarikat 1965, yang kini diperuntukkan di bawah seksyen 540 Akta Syarikat 2016, serta konspirasi untuk menipu.

Mengapakah tuntutan terhadap syarikat induk gagal?

Persoalan utama ialah sama ada baki yang dipertikaikan itu pada asalnya merupakan hutang kepada PIMM yang boleh dikuatkuasakan di sisi undang-undang.

Hartanah berkenaan, Wisma Talam, menjadi sebahagian daripada aturan pembiayaan Sukuk Al-Ijarah. Di bawah dokumen transaksi, pemilikan benefisialnya telah dipindahkan ke dalam struktur itu untuk manfaat pemegang Sukuk. PIMM mengekalkan kepentingan berdaftarnya sebagai pemegang amanah kosong.

Apabila hartanah itu kemudiannya dijual, hasil jualan digunakan untuk penebusan Sukuk melalui aturan pembayaran yang dipersetujui. Hasil itu bukan milik PIMM, dan tiada lebihan tersedia untuknya selepas penebusan.

Walaupun akaun merekodkan pendahuluan antara syarikat, Mahkamah mendapati catatan yang dipertikaikan tidak membuktikan hutang yang boleh dikuatkuasakan di sisi undang-undang daripada hasil tersebut. Oleh itu, hujah pemiutang bahawa aset sebenar telah dikeluarkan secara fraud melalui hapus kira itu gagal.

Adakah akaun beraudit mencukupi untuk membuktikan hutang?

Akaun beraudit ialah bukti yang relevan, tetapi bukan bukti muktamad bagi setiap obligasi undang-undang yang direkodkan di dalamnya.

Mahkamah Persekutuan menegaskan semula bahawa seksyen 34 Akta Keterangan 1950 tidak membenarkan liabiliti dibuktikan melalui catatan perakaunan sahaja. Perjanjian dan transaksi yang mendasarinya juga mesti diteliti.

Di sini, dokumen Sukuk menjelaskan pemilikan hartanah dan destinasi hasil jualannya. Pergantungan pemiutang pada akaun tidak mengatasi bukti itu.

Mahkamah turut menerima bahawa pelaksanaan penyelesaian dalaman telah dirancang sebelum penghakiman persetujuan. Ketidakjujuran tidak dibuktikan, dan tuntutan konspirasi tidak mempunyai butiran yang diperlukan dalam pliding.

Adakah ini melindungi setiap syarikat induk atau hapus kira hutang?

Tidak. Mahkamah mengakui secara jelas bahawa hapus kira hutang boleh, dalam keadaan yang sesuai, menjadi perdagangan fraud. Tuntutan ini gagal berdasarkan transaksi dan bukti khusus di hadapan mahkamah.

Penolakan tuntutan juga tidak bermakna setiap aspek tadbir urus kumpulan itu diperakui. Mahkamah mengkritik pelantikan pengarah yang tidak dapat melaksanakan tanggungjawab secara bebas. Kritikan itu berbeza daripada dapatan perdagangan fraud, yang tidak dibuktikan.

Apakah yang perlu diberi perhatian oleh pemiutang dan perniagaan?

Kenal pasti asas undang-undang untuk mengambil tindakan terhadap setiap syarikat. Semak nama dalam kontrak anda dan sama ada syarikat induk memberikan jaminan atau komitmennya sendiri yang boleh dikuatkuasakan. Keanggotaan dalam kumpulan korporat yang sama tidak menjawab persoalan tersebut.

Jika anda mengesyaki aset dialihkan, buktikan apa yang sebenarnya dimiliki penghutang, ke mana wang disalurkan dan siapa yang meluluskan transaksi. Dapatkan perjanjian sokongan serta rekod pembayaran melalui saluran yang sah. Catatan berlabel “jumlah terhutang oleh syarikat induk” ialah titik permulaan siasatan, bukannya kes yang lengkap.

Uruskan pemulihan hutang dengan segera selepas memperoleh penghakiman. Pertimbangkan aset dan kedudukan kewangan penghutang, serta dapatkan nasihat tentang langkah penguatkuasaan atau insolvensi yang sesuai. Tuntutan berasingan terhadap syarikat lain dalam kumpulan memerlukan bukti yang menyokong liabiliti syarikat tersebut.

Bagi perniagaan yang mengurus baki antara syarikat, simpan perjanjian, resolusi dan rekod yang menjelaskan baki tersebut serta sebarang penstrukturan semula berikutnya. Dokumen itu boleh menjadi penentu apabila pemiutang mencabar apa yang berlaku kepada wang berkenaan.

Kongsi artikel ini